Watain, Shining, Aosoth

Biebob, Vosselaar

Zaterdag 12 maart 2011

Gezien deze affiche drie uitstekende bands bevatte, keken we al geruime tijd uit naar dit concert. Het beloofde de eerste écht vette show van het jaar te worden en jawel hoor, alle verwachtingen werden dubbel en dik ingelost.

Openers Aosoth waren voor de meeste mensen een nobele onbekende, maar hun bestiale black/death sloeg wel in als een bom en wist meteen heel wat mensen te overtuigen. De bandleden zijn ook betrokken bij acts als Antaeus, Temple Of Baal, Balrog, … en behoren dus tot het kruim van de extreme Franse metalscene. Het Parijse gezelschap overtuigde in haar strakke in-your-face aanpak en de inleving van frontman MkM was zeer een pluspunt om Aosoth te presenteren. We vonden hun platenwerk al zeer genietbaar en wisten na deze set één ding: laat hen maar snel terugkomen.

Het Zweedse Shining is een geval apart. ‘You love ‘em or hate ‘em’ is absoluut van toepassing op deze suicidal black/doom band en waar een deel van het publiek helemaal uit zijn dak ging, was het voor anderen tijd om de miserie te ontvluchten en aan de bar te gaan hangen. Niklas Kvarforth en zijn kornuiten hadden geen verrassingen om uit hun mouw te schudden en er leek een zekere routine in hun set te zitten, gezien ze zich aan praktisch dezelfde setlist hielden als bij hun vorige twee shows. Hun zevende plaat wil maar niet uitkomen (ze wordt al twee jaar uitgesteld en opgeschoven), maar dat weerhield hen niet om toch al twee songs tussen de ‘klassiekers’ in te schuiven. Wie door de pose van Kvarforth’s zelfverminkingtoestanden heen kijkt, houdt een erg getalenteerde stemmenwizzard over die zijn stembanden als een extra instrument gebruikt, terwijl hij een stel heel sterke en gedreven muzikanten om zich heen heeft die de blues in hun extreme metal weten te leggen. Dus, ondanks de wat voorspelbare set werd het niettemin een heel genietbaar gebeuren.

En dan kwam het moment waarop iedereen gewacht had: de Zwarte Mis van Watain. Fakkels en kaarsen verlichtten het podium en daartussen kwamen de naar verrot bloed stinkende black metalmeesters van Zweden op onder luid kabaal van de toeschouwers. Watain kwam, zag en overwon! We zagen hen al een zestal keren voordien, maar dit was hun beste show tot nog toe. Waar ze vorige keer in Biebob af en toe toch in een bescheiden geluidsbrij vastliepen, zat het geluid nu helemaal perfect. Vanaf opener ‘Death’s Cold Dark’ barstte dit satansritueel los en kon je niet anders dan meegesleept worden door het hele gebeuren. E en zijn bende gaven zich helemaal en we zagen dat dan ook overslaan op het publiek. Met een beest van een plaat als ‘Lawless Darkness’ (niet voor nix dé plaat van 2010 voor ondergetekende) moet je simpelweg uitpakken en dat deed de band dan ook, want zeker de helft van de set werd er rond opgebouwd. ‘Reaping Death’, ‘Wolves Curse’, ‘Total Funeral’,… passeerden de revue, op tijd en stond afgewisseld met werk van ‘Sworn To The Dark’ (‘Storm Of The Antichrist’) en ouwetjes als ‘Rabid’s Death Curse’ en ‘On Horns Impaled’. Het beste werd echter voor laatste bewaard en zo viel het doek met het machtige epos ‘Waters Of Ain’, een machtige vijftien minuten durende brok geweld die integraal werd gespeeld en ons de rillingen over de rug deed lopen! We hadden nauwelijks durven hopen dat ze zo’n lang stuk in de set zouden opnemen, maar het getuigt eens te meer van hun briljante kijk op black metal. Machtige show, dus zorg dat je hen zeker niet mist wanneer ze in juni op Graspop komen!

Tekst: Morbid Geert